Caner Murat Doğançayır – İstanbul’da Alternatif Gıda Ağları ve Sosyo-mekânsal Stratejiler

CS_DAYANISMA_D_6-03

2017′nin son semineri olan 27 Aralık 2017′de #dayanışma teması ile Caner Murat Doğançayır’ı konuk ediyoruz.

Caner Murat Doğançayır 2011 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Şehir Bölge Planlama Bölümü’nden lisans, 2014 yılında İTÜ Bölge Planlama Program’ından kent-kır ilişkileri üzerine yüksek lisans tezini yazarak lisansüstü diplomasını aldı. 2014 yılından beri Yıldız Teknik Üniversitesi Şehir Planlama Doktora Programı’nda öğrenciliğine, 2015 yılından itibaren de öğrenciliğine doktora adayı sıfatıyla devam etmekte. 2014-2017 yılları arasında doktorasına başladığı kurumda araştırma görevlisi olarak çalıştı. 2017’nin başından itibaren yer yer bağımsız araştırmacı sıfatını kullanmaya başladı. TMMOB Şehir Plancıları Odası İstanbul Şubesi 14. Dönem Yönetim Kurulu Üyesi. Kadıköy Kooperatifi gönüllüsü.

“İstanbul’da Alternatif Gıda Ağları ve Sosyo-mekânsal Stratejiler” başlıklı sunuşunun tanıtım metninden:

“Kentteki tüketicilere gıdanın tedarikine yönelik yeni eğilimler kentsel ve bölgesel planlamanın araştırma ve politika ajandalarının giderek artan ilgisine mahzar olmakta. Bu ilgi nezdinde alternatif gıda ağları gıda tedarikindeki yeni eğilimlere hem karşılık verecek araştırma alanları hem de politik araçlar haline geldiler. Alternatif gıda ağları konsept ve pratiğini mekânsal planlamanın teorisine ve pratiğine dahil etmek de öncelikle kent-kır karşılıklı etkileşiminin, temel olarak da gıda üreticileri ve tüketicileri arasındaki yeni sosyo-mekânsal ilişkilerin yeniden ele alınmasını gerektiriyor. Bu bağlamda gıda üretim-tüketim ilişkileri (alternatif gıda ağları), tüketici pratikleri ve alışkanlıkları (türeticilik, yarı-üreticilik vb.) ve özellikle gıda topluluklarının kurdukları birlikler (kısa tedarik zincirleri) araştırmamın çerçevesini oluşturdu. Çiftçiler ve kent sakinleri arasında ittifak kurmayı amaçlayan alternatif gıda inisiyatifleri de teori ve pratiği birbirine bağlayan yapılar olarak araştırmamın kapsamını oluşturdu. 2017 yazında İstanbul’daki gıda inisiyatifleri ile yaptığım görüşmelerden çıkan sonuçlar bu yapıların süreçleri boyunca ortaya koydukları ve mevcut pratiklerini, beklenti ve hedeflerini değerlendirme imkânı sunuyor. Bununla birlikte yaygınlaşan bu yapıların yerellik, etik ve güven odaklı gıda temin pratikleri, önümüze bir vadede yerel-bölgesel gıda politikalarına nasıl kılavuz olabileceklerine, hatta bu politikaları bizzat nasıl inşa edebileceklerine dair ipuçları seriyor.”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir