Dinç Saraç – Kültür Turizmi ve Alan Yönetimi: Türkiye’deki Politikalar ve Uygulamalar

unnamed

 

02 Kasım 2016 seminer konuğumuz Dinç Saraç, Bilkent Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü mezunudur. Aynı bölümde yürüttüğü yüksek lisans eğitimini ‘Türkiye ve Avrupa’da Arkeolojik Miras Yönetimi’nin Tarihçesi’ başlıklı teziyle 2003 yılında tamamlamıştır. Bilkent ‘deki eğitimi boyunca Arkeoloji Bölümü tarafından Antalya’nın Elmalı ilçesinde halen yürütülmekte olan Hacımusalar höyüğü kazı ve araştırmalarında çalışmıştır. 2006 yılında, Newcastle Üniversitesi bünyesindeki Uluslararası Kültürel Araştırmalar Merkezi’nde doktora çalışmalarına başlamış ve ‘Türkiye’de Alan Yönetimi ve Kültür Turizmi’ başlıklı doktora tezini 2015 yılında tamamlamıştır. 2012-2013 yılları arasında Koç Üniversitesi’ne bağlı Anadolu Medeniyetleri Araştırma Merkezi’nde Antalya’nın Demre ilçesindeki Aziz Nikola Kilisesi ve Myra antik şehri için öngörülen alan yönetimi projesine yönelik çalışmalarda bulunmuştur.

Kültür turizmi, UNESCO’nun ‘kültürel miras’ kavramını gündeme oturttuğu 1972 yılından beri sahnededir. Özellikle, ICOMOS tarafından 1976’da kabul edilen Uluslararası Kültür Turizmi Sözleşmesi ile birlikte, küresel pazar payının giderek artmasına ve diğer turizm formları karşısında yükselen prestijine karşın, kültür turizmi bu alanda yatırım yapan ülkelerde eleştirel tartışmalara konu edilmemiştir. Günümüzde, kültür turizminin üzerinde uzlaşılmış uluslararası bir tanımı yoktur. Kültür turizmi altındaki faaliyetlerin neleri kapsadığı, ‘kültür odaklı turistin’ hangi motivasyonları barındırdığı ve ‘turistten’ hangi noktalarda ayrıştığı akademik araştırmaların konuları arasındadır

Türkiye’de de kültür turizminden ne anlaşıldığı belirsizdir. Halen hakimiyetini koruyan kitle turizmi politikalarına katma değer olarak düşünülen kültür turizmine ilişkin tartışmalar ve akademik çalışmalar oldukça sınırlıdır. Resmi plan ve programlar Türkiye’de kültür turizminin – kültürel miras alanlarının, ve özellikle arkeolojik alanların, ön plana çıkarıldığı, erişimlerinin daha yüksek olduğu bir turizm türü – olarak algılandığı izlenimini vermektedirler. Türkiye’nin, UNESCO Dünya Miras Listesi’ndeki temsiliyetini güçlendirme ve bu sayede kültürel miras alanlarının profilini yükseltmeye yönelik yoğun faaliyetleri bu izlenimi destekler niteliktedir.

Bu seminer kültür turizmi kavramına ilişkin bazı genel teorik tartışmaları konu edecektir. Konu, kültür turizmine yönelik ulusal politikaların dolaylı olarak hayat verdiği alan yönetimi mevzuatı ile ilişkilendirilecektir.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir